علی

من علی ام

این اسمیه که بابای خدابیامرزم و مامانم روم گذاشتن

19 سالمه ولی انگار 190 سالمه...

روزامو

ماه ها

سال هامو با کامپیوتر گذروندم و میگذرونم

اسم مستعارم آقای رباته

چون نمیخوام تو فضای مجازی زیاد با اسم واقعیم باشم

عینکی نیستم ولی دوست دارم عینک بزنم چون یه حس خوبی بهم دست میده

مثل این بچه درس خون ها :)

تو دبیرستان ریاضی میخوندم ولی الان کنکوری ام

تو دبیرستان نمیگم شاگرد اول بودم ولی نمره هام همیشه خوب بود و جزو شاگرد ممتاز ها بودم

الان دیگه برام مهم نیست

اون چیزی که الان برای من همه اینه که من باختم

قلبمو باختم

زندگی از اولش که شروع شد چیزی برام از درد و غم و رنج کم نذاشت

حبس کشیدم

توسری خوردم

دختر رویاهامو از دست دادم

میدونی

چی بهتر از این :)

به نظر من زندگی باید همینطوری باشه

زندگی که آروم و ساده و در رفاه و آسایش باشه بدون هیچ هیجان و احساسی به درد من نمیخورده

خدا خودش خیلی بهتر میدونسته

جا داره همینجا بگم خدایا شکرت :)

داشتم میگفتم

تو زندگی هر اتفاق بدی رو تجربه کردم

مرگ پدرم

مرگ پدربزرگم

حس شکست

ناامیدی

گریه

حبس تو اتاق

نمیدونم اینا رو دارم میگم که به چی برسم

ولی شاید بنویسم و دلم سبک تر بشه

باید بی انصافی نکنم و بگم

زندگی برام اتفاق های خوب هم خیلی داشته

موفقیت

شعر گفتن

خانواده

لبخند هایی که البته محدودن به تعداد انگشت های دستم

میخوام بگم خوشحالم که زنده ام و خوشحالم که همچین زندگی رو تجربه میکنم

اره همین درسته

من با این زندگی کنار اومدم

چند باری سعی کردم خودمو عوض کنم

احساستی شم ... با احساس ترین پسر دنیا

مهربون بشم .... مهربون ترین پسر دنیا

جذاب ترین باشم و ....

ولی هیچکدومشون ادامه دار نشد

الان خود واقعیمم

نمیگم هنرمندم ولی تقریبا هر چیزی رو تجربه کردم

عکاسی - شعر نوشتن - داستان نویسی - موسیقی و ساز زدن - بازیسازی - برقکاری - کامپیوتر - ریاضی - پرورش گل و گیاه و....

این روزا تصمیم گرفتم خودم باشم ... خود علی :)

برای همیشه و تا ابد

نه احساسات زیادی و نه عشق و محبت و مهربانی زیادی

خودم ... ساده ، ساکت ، تنها

چون همه نوع آدم بودن رو تجربه کردم و به شخصه میگم نباید چیزی رو عوض کنم ...

بله...

تو زندگی زیاد احساساتی شدم

ولی همه اش تظاهر بود برای اینکه ببینم خوبه اینطوری باشم یا نه

و دیدم نه ..

تو زندگی زیاد اشتباه کردم

خب انسان برای تست و خطا ساخته شده

انسانی که چیزی از آینده اش نمیدونه باید هم خطا بکنه

این ذات آدمیه

و

همین...

برای آینده برنامه های زیادی دارم

ولی باید براشون سخت تلاش کنم که از دست نرن

دوست دارم به خیلی جاها برسم ، خیلی چیزا یاد بگیرم

و همینجا باید قول بدم تا از زندگیم راضی نبودم دست از خطا و اشتباه و تجربه نکشم

من فرصتی برای بودن دارم

پس هدرش نمیدم

اره....

پ.ن : سوال و جواب من و دلم :)

آقای ربات - علی