هر روز که از خواب بیدار میشم
از خودم میپرسم
اگه امروز آخرین روز زندگی من باشه چی ؟
اگه من همین یه امروز رو فرصت داشته باشم زندگی کنم و کارهایی که دوست دارم رو بکنم چی ؟
اگه از خونه که بزنم بیرون یه اتومبیل بزنه بهم و من تموم بشم چی ؟
کمی ترس ورم میداره
امکان نداره من باید خیلی کار ها بکنم که توی یه روز نمیشه انجامشون داد
پس برای همین هرروز بیشتر و بیشتر کار میکنم
بیشتر و بیشتر خسته میشم و بیشتر برای رویاهام عرق میریزم
ممکنه ثانیه بعدی بمیرم
اما تا اون لحظه
کی رئیسه ؟
من...
این اون مدل زندگی هستش که دوستش دارم :)
آقای ربات - رئیس
برچسب:
نویسنده: ماهان عباسیان