من
اگر ماه میشدم خاموش بودم
اگر باران میشدم اسیدی بودم
اگر دریا میشدم شور بودم
اگر یاد میشدم فراموش بودم
اگر دیوار میشدم ترک داشتم
اگر ابر بودم تکه تکه میشدم
اگر خاک میشدم حاصل خیز نبودم
در آخر
اگر کد میشدم همیشه مشکل داشتم...
این ها از بدشانسی من نیست
شاید هم از بدشانسی من است که چرا اینقدر کمبود دارم
چرا اینقدر کم هستم
چرا چرا چرا
حتی اگر سوال هم میشدم تنها یک علامت سوال بودم بدون هیچ جوابی
اگر آرزو میشدم یک نقطه کور در رویاها بودم
این قسمت من است از زندگی
این کمبود ها ... این حرف های نگفته
چیزهایی که به هیچکس و هیچ چیز نمیتوانم توضیح بدهم
و مجبورم ادامه دهم با همین وضعیت
....
آقای ربات - کمبود
برچسب:
نویسنده: ماهان عباسیان