ترس ادامه دادن

اتاق در سکوت مطلق فرو رفته

اعصابم خیلی خورد شده

هر از گاهی صدای جیغ ساعتم به صدا در می آید که خبر از موفقیت میدهد

با موفقیت یک ساعت دیگر را هم به بطالت گذراندم ...

و باز سکوت

و باز گلایه های بی صدا

باز صفر و یک های بیهوده

و باز یک ساعت جدید دیگر برای مخفی شدن از همه

باز روزنوشت های تازه

شاید برایت دیگر خسته کننده شده نه ؟

هر روز یک موضوع ... هر روز گلایه

هر روز ...

چه تکرار مسخره ایی ... تو اگر بخواهی میتوانی به راحتی از این حلقه تکرار خلاص شوی

اما منی که در وسط این ماجرا هستم هرگز .

من مینویسم . سکوت میکنم . میجنگم . تا اینکه روزی از پا در بیایم

و خدا میداند من پشت همه کدنویسی های بی احساس و سردم

عالمی از گریه را مخفی کردم

از درون زنگ زدم

و آخ نگفتم

چون اطراف من کسانی بودند که به زور میخواستند مرا خوب و شاد و سرزنده کنند !

چقدر خوب که پیشنهادشان را رد کردم

چقدر مسخره ... شاد باشی و بخندی و خوش بگذرانی .. مگر از این مسخره تر هم میشود ؟

مگر از این خسته کننده تر هم میشود ؟

ترجیح میدهم تا همیشه در غار تنهایی های خودم بمانم .. کنار وهم خفاشی که این روزها دنیایم را وارونه کرده

دیگر نه خبری از پرواز هست ... نه خبری از سقوط

شاید روزی . جایی . در گوشه گوشه غار تنهایی هایم از لمس تاریکی ها به تو رسیدم .

آقای ربات - گلایه