خانه یا یک اتاق برای من خیلی بزرگ به نظر میرسد
منی که تمام زندگی ام در دو متر فضا جا میشود
میگویی نه ؟ ببین

از چپ به راست شروع میکنم.
وایت برد - جامدادی که بیشترش ماژیکه :/ - تخته پاک کن
مکعب روبیک .. یه زمانی برام تفریح بزرگی به حساب میومد اما الان وسیله اییه برای حیرت زده کردن دیگران
و انداختن فکری تو مغزشون با این عنوان که من نابغه ام !! خخ
کیف پولم . کلیدهای خونه و زیر این چیزا یه مشت کاغذ سفید برای چرک نویس و کار و برنامه ریزی
کنارشون چند تا کاغذ . سفید نیستن بیشترشون شعرن و خط خطی های شبانه ام .. مثلا همینی که میبینید روش قلب کشیده شده !
کنار اینا نقاشی هام هستن که میبینید .. بیشترشون هم دخترهستش :/ (به من چه دختر کشیدن راحتتره ! )
و زیر نقاشی ها کتاب های مورد علاقه ام . یا کتاب هایی که تازه از کتابخونه آوردم .
زیست شناسی مقدماتی - زمین شناسی مقدماتی - ریاضیات پایه
پایین اینا چند تا سنگ هستش . رو یکی صفر و یک کشیدم ! باید معلوم بشه از تصویر
و دو تا هندزفری . سیاه و سفید
سیاه برای شبای بد و سفید برای روزای خوب :)
کنار وایت برد عکسای بابامه و پایینش چند تا کتاب کوچولو برای اینکه توی دورهمی ها وقتی تنها موندم بخونم :)
و در ادامه آیه الکرسی و جانمازم هستش و کنارشون هم تلفن
و یه صندلی بسیار کهنه که خیلی جاهاش رنگ هاشم ریخته ...
زیر این میز هم کلی کتاب که فکر میکنم روزی به دردم میخوره ولی در واقع هیچوقت به دردم نمیخوره...

و در کنار این میز کامپیوترم قرار داره که کل زندگیمه !
رفیقم که هیچوقت آخ نگفت ! :)
البته اگه به صفحه کلید دقت کنید.....وضعیتش داغونه . ! بیشتر کلید هاشم پاک شده !
همین ... تقریبا 87.5 درصد روزم پشت همین میزهاست
کوله پشتی ام هم زیر همین میز کامپیوتره و همین دیگه ..
یه سه تارم دارم که اونطرفه .. یه سالی میشه بهش دست نزدم ...
همین دیگه ...
بعدش میگن یه آدم تو دومتر جا نمیتونه زندگی کنه ..
آقای ربات - اتاق
برچسب:
نویسنده: ماهان عباسیان