در خیالات نباشم..

ما نه زندگیمان به قشنگی این عکس هاست ..

و دوست داشتنمان به تندی این شعر ها ...

ما فقط یک مشت آدم معمولی هستیم

که صبح ها صبحانه میخوریم ..

ظهر ها ناهار ..

و شب ها غصه..

اینو امروز لای یکی از کتاب های قدیمیم دیدم ...

کاش میشد بفهمم اینقدر خوشبین نباشم

تو خیالاتم نباشم

اینقدر زندگی رو قشنگ نبینم

کاش میشد قبول کنم

واقعا زندگی من قشنگ نیست

کاش میشد اصلا هیچوقت شروع به نوشتن نمیکردم

کاش هیچوقت با کسی که شاعر بود آشنا نمیشدم

کاش هیچوقت غزل نمیخوندم

کاش میشد به خودم تلقین کنم

من هیچوقت عاشق نشدم...

پی نوشت : دارم سعی میکنم بنویسم .. نمیشه :(

ربات.