آبان همیشه ماه خوبی است
تولد کسی که منم!
بیایم و بسازم و زندگی کنم و تمام نداشته هایم را فدای تارهای موهایم کنم
چقدر قدم های مانده طولانی است،
یک قدم مانده بود؛
تا برف شادی را روی سرم بریزد
و مرا به آغوش بکشد
برف شادی اما ...
باران غمی شد
کیک تولدم در خانه از حال رفت!
و شمع ها در تاریکی شب...
به نگاهم خیره مانده بودند
کاش به خیالِ خوش آمدنت
همچنان کودکی زبان نفهم بودم،
پایم را در یک کفش میکردم،
که تو می آیی
و کاش دستهایم...
آبان همیشه ماه خوبی است،
یک آبان تلخ،
که شیرین است